De Europese luidcultuur

De luidcultuur in Europa kreeg vorm door de opkomst en groei van kloosters. In de gemeenschap van monniken bepaalden klokken het ritme van de dag. Ongeveer vanaf 600 werden klokken gebruikt in parochiegemeenschappen om de gelovigen naar de kerk te roepen. Er moest gebeden worden voor het zielenheil van de stervenden en de doden. Zo werd de luidklok een hoorbaar teken van de Europese christelijke cultuur.

Door de groei van de steden kregen luidklokken ook wereldlijke functies. Ze regelden met hun klank het dagelijks leven van de burgers en waarschuwden bij gevaren die de stad bedreigden. Vanaf de dertiende eeuw werd de ontwikkeling van de beiaard ingezet

De expositie ‘De Europese luidcultuur’ is opgesteld in zaal 8.