Lezing: Het verhaal achter de Chinese boeddhistische tempelklok door Suzanne Burdorf

如來悲憫以鐘代言
“De Boeddha, in zijn barmhartigheid, gebruikt de klok in plaats van het woord.”
Het verhaal achter de Chinese boeddhistische tempelklok

Waar in Europa de klokken klonken om het woord Gods te verspreiden, zo deden tempelklokken dat eeuwenlang in China om mensen te herinneren aan de weg van de Boeddha. Het geluid van de klok drong door tot in de verste hel, en bracht in alle werelden verlichting en verlossing van pijn. Aan de hand van inscripties uit de Songdynastie (960-1276) – wees niet bang, in Nederlandse vertaling – zullen we in deze lezing verder ingaan op de rijke symboliek van de Chinese boeddhistische tempelklok. Deze inscripties vormen een unieke bron voor de studie naar klokken uit deze tijd, aangezien de klokken zelf vrijwel allemaal zijn verdwenen. Wat betekende het geluid van de klok voor de toehoorders? Wie droegen bij aan het gieten van een nieuwe klok, en waarom? En waarom werden deze klokken versierd met eindeloze inscripties, sommige wel enkele duizenden karakters lang?

Suzanne Burdorf (1988) studeerde deze zomer cum laude af aan de Universiteit Leiden, waar zij eerder ook haar bachelor sinologie afrondde. Tijdens haar studie specialiseerde zij zich in Klassiek Chinees  en Sanskriet. Sinds juli is ze werkzaam als promovenda aan de Universiteit Gent. Daarnaast is ze zangeres en liedjesschrijfster.